ÜLKÜ*


Ben. Bu. Dünyanın. Ağzıyım. Var olmayı öğrenen her yurt ve vefasız insanlar gibi zehir zemberek kanlı gözüm, puslu dilim, yaslı başım. Üryanlığı babadan oğula taşıyan rejimlere inat bu yitiksiz, sustalı, bağrı yanmamış sözcükler; elbet ülke kurup ülke yitirecek! Bi’kelleyi doğrayıp, demiri bükecek! Ben tüm emirleri verdiğimde; savaşı gülümseyerek alanlarla yiğitçe gürleyenler arasına bir dağ çekilse, biz üç nefes rezil rüsva oluruz. Asılsız hakkın yeminleri, darağacında üç kulhü bir elham eder. Parmaklıklar eylemsizliklerinden suçlu bulunur. Ve adaletsizlik denilen kof lügat şimdinin yalanı dolanı olur. Ben. Bu. Dünyanın. Diliyim. Ülke kurup ülke yuttum kimliksizliğim ve kemiksizliğimle. *gerçekte olmayıp ancak düşüncede tasarım olarak var olan ve yalnızca düşünceyle kavranabilen şey.



 

Resim: Sabin Bălașa

  • Instagram - Siyah Çember
  • Heyecan - Siyah Çember
  • Spotify - Siyah Çember