Bİ’R

Şairsel bi’ birliktelik namlunun ucundaki.

Süngü sesini kapı sesim yapışım ve tozlanmış altıpatlarım yastığımın altında.

Bi’ kediden öğreniyorum silah olmayı, insana.

İnsanı öğreniyorum insandan, soyulabilecek ve giyindikçe dönüşebilecek çember olduğunu.

Bi’ kadından öğreniyorum kurşun olmayı, toprağa.

Şahitliğin önünde -buna secde de dahilken üstelik kanun ve nizam denen şey de yeminken - şahitsiz kalmaya, mızrak gibi rüzgarda incecik kaldıkça dipten gür kokmaya.

Şairsel zehire dönüşüyor kendimin ucundaki.

Otel odasının yorgan şiltelerini değiştirirken korkmuyorum hiç üç ağızlı yüzellimetrekarenin beni kendine vurup vurup fırlatacağından.

Gücenmemek adı altında uslanmıyorum mideme yediğim yumruktan ve içi geçmiş usumdan.

Uslanmıyorum beşyüzyedi numaralı kapının önünde dizimi kırmaktan.

Bi’ evden öğreniyorum her menzilin farklı ayak sesinin, dönüş yolunun büyüktür gidiş yolundan olduğunu.

Katedilen her şeyin dünya sallantısı üzerinde sıfırikisaniyelik özgürlük aynı zamanda büyük bi’ yenilgi olduğunu.

Varsa yoksa usanmış yekpare armamda

Ben bi’ kuyu olmayı biçiyorum kendime, kendim de dahilken itilmeye.

  • Instagram - Siyah Çember
  • Heyecan - Siyah Çember
  • Spotify - Siyah Çember