BİLMEM NE ANNELİK

Nedir "iyi anne" olmak? İyi bir anne olabilmek için ne yapmamız lazım?


Bizi biz yapan tüm özelliklerden vazgeçip, sadece ‘’annelik kimliği’’ ile mi yaşamalıyız? Sosyal medyada boy gösteren "bilmem ne anne" profillerine uymaya mı çalışmalıyız?

Sevdiği işi yapan, kariyerinin basamaklarını hızla çıkan, seyahatler yapan ve hem eşiyle, hem de çocuklarıyla ilişkisi mükemmel olan anneler! Tüm bunlarla birlikte, çocuklarına yeterince zaman ayırabilen, oyun oynayabilen, eğlenen ve eğlendiren annelerin sosyal medya profilleri. Aile bireyleri çok mutlu. Enerjileri hep çok yüksek. En azından fotoğraflarda.

O fotoğraflar nasıl çekiliyor? Her anı kaydeden biri mi var? Ya da çocuk oradan oraya fotoğraf için çekiştirilip "Çocuğa sarılacağım, bizi çek!" mi deniliyor? Biz de ancak, çocuğumuza her sarıldığımızda, oyun oynadığımızda, duygusal yakınlık kurduğumuzda, masal okuduğumuzda, fotoğraflar çekip, paylaşıp kanıtlayarak mı kendimizi yeterli hissedebiliriz?

Çocuk doğduğunda toplum sizi "annelik" kılıfına sokup, bu olağanlığı bir artı olarak sunarak geri kalan tüm artı ve eksilerinizi göz ardı etmenizi bekler. Daha sonra size "anneliğinizin" yeterli olmadığını hissettirip "bilmem ne anneliğini’’ pazarlar. İyi bir anne olmak için "bilmem ne anne" mi olmak gerekiyor? "Bilmem ne anneliği" nin vazifelerinden biri; çocuklarımızı oyun gruplarına götürüp, tanımadığı çocuklarla sosyalleşmesini beklerken, aynı zamanda hiç alakamız olmayan diğer ebeveynlerle çocuğun dişini, çişini, ateşini, kakasını konuşmak. Veyahut, okuduğumuz diğer tüm kitapları bırakmamız gerekiyor. Kendi zevklerimizden vazgeçmemiz, çocuğun A'dan Z'ye eylemlerine karşı vermemiz gereken tepkileri, ona söylememiz gerekenleri, sonu gelmeyen gelişim psikoloji kitaplarını okuyarak ezberlememiz gerekiyor. Bunları yaptığımızda ‘’iyi anne’ olacak mıyız?

İçimizdeki kadını, insanı öldürmemiz mi lazım? Çocuklarımız gerçekten bunu mu istiyor bizden?

Oysa "çocuk" kelimesini silip sadece "insan" kelimesine odaklansak ne kadar yeterli olurdu! Koşulsuzca, olduğu gibi kabullenmek. Tüm özellikleriyle! Karşılıklı saygı, sevgi ve hoşgörü. Tüm ruh hallerini anlamak ve yanında olmaya çalışmak. Nasıl biri olduğu veya olacağı, ne kadar başarılıp olup olmayacağı fark etmeksizin. Sizden olan ama sizin olmayan bu insanın dalını budayıp, kesip, şekil verip yetiştirmeniz gereken bir ağaç değil; bir tohum -ne zaman çiçeklenip, nasıl bir bitki veya ağaç olacağını bilemediğiniz bir tohum- olduğunun farkına varmanız yeterli olmaz mı?



Resim:

Massimo Stanzione

  • Instagram - Siyah Çember
  • Heyecan - Siyah Çember
  • Spotify - Siyah Çember