Hayatla Duruşmam

Hayatla kendimi kıyaslıyorum

Onun çatlaksız gökyüzüne karşılık

Benim çatlamış ellerim

Onun süresiz soluksuz dönen dünyası

Benim dönmekten yorgun gözlerim

Onun kumsalı döven dalgalarına karşılık

Benim kusmamı isteyen zihnim


Parçalar halinde bir vakit sızıyor içerime

Başucum, oku diye bağıran kitap iniltileriyle çarpışıyor

Sırtımı bir sıcaklığa yaslıyorum

İçim bir türlü ısınmıyor

Dağılmış odalarda geziniyorum ayak üstü

Bir bulantı daha geliyor içeriden, içerimden

Bağcıkları çözülmüş zaman düşe kalka geliyor üstüme doğru

Kaçıyorum sanıyorum

Ama dünya yuvarlakmış

Unutuyorum

Başladığım yere tekrar geliyorum

Bazı şeyler hiç olmasın diye duruyorum

Ama

Amansız bir hastalık gibi yakalarımdan düşmüyor, boğazlanıyorum


Zeminde tırnak izlerim kalmış mı diye bakıyorlar

Yok

Nefesimi kesen kim diye bakıyorlar

Yok

Sert darbeyi nasıl almışım başıma diye bakıyorlar

Yok

Sonra beni bir Sanatani gibi yakıyorlar

Güzel elbiselerle, çiçeklerle beni yakıyorlar

Bir nehir kenarında

Uzun uzun çıralarla beni yakıyorlar


Hayat üstemden geliyor benim

Kazanıyor


- Kazandın



 

Yazar:

Damla Artıç

  • Instagram - Siyah Çember
  • Heyecan - Siyah Çember
  • Spotify - Siyah Çember