Pulsuz Ve Adressiz Mektup

Epey dingin bir tavrım var Ali. Bu gece soluklanmak için pencereyi açtım. Bana üşümediğini söyle. İncitmiş gitmek istemiyorum. Kulaklarımdan sırtıma doğru üşüdüm bu gece. Gözlerimden parmak uçlarıma kadar sarkıtlar oluştu. Kirpiklerim parladı. Dizlerim hareketlendi. Beni duymadığını söyle. Kabuslarının bekçisi olarak anılmak istemiyorum.


Yerli yersiz bulantılarla uyandım. Toprak balkondan aşağı çiçekler kustum. Alt komşunun izmaritlerini çürüttüm Ali. Yukarı çıkar da bağrışırsa güzel yüzüne, ondan, benim adıma özür dile. İçim pek rahat değil. Karşımda uyuyorsun ince, esmer. Saçların alnına düşmüş. Eğilip çekmek istiyorum onları oradan. Dizlerime yatırmak istiyorum. ama korkuyorum. Yamaç ve kaygı kaşlarında dirilikle sevişmiş sanki. Gözlerin kapalıyken göz bebeklerini görmek zor değil bana. Çok güzel uyuyorsun. Polenleri ağzımdan dökülen bir çiçek yakıyorum güzelliğine. bana nefessiz kaldığını söyleme. Odanın tavanından göğü görmek zor değil bana Ali. Başımı kaldırır kaldırmaz özlüyorum ama seni. Allah biliyor ya, burada uyurken de aklıma düşüyorsun. Başucunda oturup seni özlüyorum. Çok korkuyorum. Kalkıp bir çiçek daha yakıyorum. Mırıldanıyorum sevdiğin ne kadar şarkı varsa. Senden habersiz sana ninniler fısıldıyorum. Uykunu bölme ama bir kerelik olsun uyan istiyorum. Yine de beni görme diyorum, içimden. Bilmez miyim, beni görmeler iyi gelmez sana. Uzanıp zeminde soğuyorum. Ağlar gibi durursan sarılmak isterim Ali. Ağlar gibi durma. Çiçeklerim bitmek üzere... Onların yapraklarını döktüğüm gibi ben de dökülüyorum balkondan aşağı. Taşlarım ağırca bağlanmış dizlerime. Dizlerim derken dizlerini hatırlar gibi oluyorum. Uzanmışsın boylu boyunca uyuyorsun. Ben dizlerine sarılmışım ama asla sana dokunmuyorum. Bu yüzden kendi payıma düştüğü kadar üzgünüm bu gece. Pencereyi kapatıyorum ama pencere farkında değil. Tavandaki avizeye asılıyorum ve asıyorum kendimi bir tablo gibi. Ama duvar farkımda değil. Kokunu duyuyorum. Kokun bana değdiğinin farkında değil. Çiçeklerim biterken yeni çiçekler üretiyorum. Ve bir işçi gibi geceyi baştan inşa ediyorum. Hüzün üretiyorum. Gitmeye ve kalmaya bahaneler üretiyorum. Her yerde olduğu gibi, her zaman olduğu gibi dikilip duruyorum. Başka bir yerde ve uzakta olmayı ne de çok isterdim. Ben artık geceye aitim. Artık kimsenin beni sevmesini istemiyorum. Sen de beni istemediğini söyleme Ali. Ben en başından beri bunu hissediyorum. Ben seni istemelerin kaynağı olmaktan kurtaramıyorum. Seni üşütmeye korkuyorum. Sen buzdan ellerimi hak etmeyecek kadar güneşe aşıksın. Bundandır ki tenini kavrayıp boynunu öpmeye çekiniyorum. Bunun yerine Ali, komodine üç tane sigara bırakıp öyle gidiyorum.




Resim: Ines Doujak

  • Instagram - Siyah Çember
  • Heyecan - Siyah Çember
  • Spotify - Siyah Çember